الفيض الكاشاني
326
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
در حديث آمده است : اعرابيى به پيامبر ( ص ) عرض كرد : چه كسى حساب خلق را عهدهدار مىشود ؟ فرمود : « خداوند متعال » عرض كرد : خود او ، فرمود : « آرى » ، اعرابى لبخندى زد . پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « براى چه خنديدى ؟ » پاسخ داد : كريم چون قدرت يابد عفو مىكند ، و هر گاه حساب كند سهل مىگيرد . پيامبر ( ص ) فرمود : « اعرابى راست گفت ، آگاه باشيد هيچ كريمى كريمتر از خداوند نيست ، او بزرگوارتر از همهء بزرگواران است . سپس فرمود : « اعرابى مقصود را دريافت » . « 51 » و نيز در همين حديث آمده است : « خداوند كعبه را شريف و عظيم قرار داده و اگر بندهاى آن را ويران و سنگهاى آن را يكى يكى از هم جدا كند و سپس كعبه را بسوزاند گناهش به اندازهء كسى نيست كه يكى از دوستان خدا را تحقير كند . اعرابى پرسيد : دوستان خدا چه كسانى هستند ؟ فرمود : همهء مؤمنان . آيا قول خداوند متعال را نشنيدهاى كه فرموده است : اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ » . « 52 » در برخى اخبار آمده است : « مؤمن برتر از كعبه است » « 53 » و « مؤمن پاك و پاكيزه است » « 54 » و « مؤمن در نزد خداوند از فرشتگان گراميتر است » . « 55 » در خبر وارد است : « خداوند جهنّم را از فضل رحمت خود آفريد تا تازيانهاى باشد كه بدان بندگانش را به سوى بهشت براند . » « 56 » در خبر ديگرى است : « خداوند مىفرمايد : من خلق را آفريدم تا از من سود برند نه
--> ( 51 ) عراقى گفته است : من براى آن مأخذى نيافتم . ( 52 ) عراقى گفته است : مأخذى براى آن نيافتم . آيه در سورهء بقره / 257 : خداوند ولىّ و سرپرست كسانى است كه ايمان آوردهاند ، آنها را از ظلمتها به سوى نور بيرون مىبرد . ( 53 ) سنن ابن ماجه به شمارهء 3932 با عبارت : چقدر بزرگى و چقدر حرمت تو بزرگ است و به كسى كه جان محمّد به دست اوست سوگند كه حرمت مؤمن چه مال و چه خون او در نزد خداوند از حرمت تو بزرگتر است . و اين كه ما جز گمان نيك به او نمىبريم . ( 54 ) عراقى گفته است : با اين الفاظ مأخذى براى آن نيافتم ، در صحيح بخارى و مسلم آمده است كه : « مؤمن نجس نمىشود . » ( 55 ) سنن ابن ماجه به شماره 3947 از روايت ابى مهزم از ابى هريره . ( 56 ) به مأخذ آن دست نيافتم . بخارى ، ابو داوود و احمد به سند صحيح از حديث ابى هريره روايت كردهاند كه : « خداوند از قومى شگفتى دارد كه با زنجيرها به بهشت كشانيده مىشوند » .